O Terce
Tharnka to pierwotna nazwa dzisiejszej Terki, jednej z pierwszych wsi założonych przez Balów z Hoczwi. Lokowana na prawie wołoskim istniała już w 1463 roku. Nazwa pochodzi od krzewów tarniny, pojawiającej się na ogół na ospuszczonychpolach, co może wskazywać, że teren ten był już wcześniej zamieszkały, albo były tu pastwiska. Wieś położona nad rzeką Solinką, otoczona jest malowniczymi wzgórzami. 
Na jednym z nich znajdował się prawosławny klasztor bazyliański, wzmiankowany w 1489 roku. Nieznane są jego losy, wiadomo jedynie, że w 1780 roku już nie istniał. Dziś jedyną pamiątką po nim jest nazwa wzgórza - Monaster. Ta mteż była pierwsza cerkiew, a jeszcze przed I wojną światową na szczycie stała murowana kapliczka. W centerum wsi, w roku 1756 wzniesiono parafialną cerkiew pod wezwaniem św. Ilii. Drewniana trójkopułowa budowla była podobno jedną z najpięknijszych w Bieszczadach. W 1911 roku postawiono w tym miejscu cierkiew murowan, która trzy lata później spłonęła w pożarze. Świątynię odnowiono w roku 1922, ale już na początku lat 50. została zburzona za przyczyną Urzędu Bezpioeczeństwa w Lesku. Pozostały jednynie fundameny, przycerkiewny cmentarz i parawanowa dzwonnica z końca XIX wieku, a jeden z dzonów cerkiewnych wisi do dziś w dzwonnicy kościelnej. Obok cmentarza stoi niewielki murowany kościół pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej, który jeako jedyny w Parafii Wołkowyja przetrwał II wojnę światowąi istniej do dziś. Powstał on w latach 1930-1932 i nadal uczestniczy w życiu mieszkańsców Terki.
We wsi zaczhował się również, strojący przy moście na Solince, żeliwny słupek z godłem Rzeczypospolitej Polskiej i datą 1927, służacy kiedyś jako geodezyjny punkt pomiaru pomiaru poziomu wody. Od wieku XVIII Terka należała do rodziny Krajewskich. W roku 1848 w całej Europie wybuchały powstania narodowe, zwane ogólnie Wiosną Ludów, prowadzące do zniesienia resztek feudalizmu. W Galicji, do której należały wówczas Bieszczady, trwałym osiągnięciem było zniesienie pańszczyzny i uwłaszczenie chłopów. Również w Terce powstanie miało swoje odbicie w uroczystym "pogrzebie pańszczyzny", kiedy to zakopano księgi powinności wobec dworu. Miało to miejsce przy zagrodzie gospodarza, na którego przypadła właśnie kolej odrabiania pańszczyzny. Postawiono tam krzyż, który stoi do dziś. Obecnie jest to teren gospodarstwa rodziny Gankiewiczów. Pod konioec XIX wieku Waleria, córka ostatniego z Krajewskich, wyszła za Adama Daniłłowicza - Pohlmana. mieszkał u nich krewny Feliks Suchodolski, weteran powstania styczniowego, któremu władze skonfiskowały majątek. Inżynier Suchodolski, wówczas staruszek był bardzo lubiany i szanowany przez mieszkańców Terki. Leżało mu na sercu dobro tych ludzi, wpłyną wiec na swoją siostrzenicę - Walerię, i ta wybudowała własnym kosztem szkołę. Niestety ówczesne władze wsi uważały, że szkoła jest niepotrzebna i uniemożliwiły jej otwarcie. Po kilkunastu latach budynek rozebrazo. Terka była wsią zróżnicowaną pod względem wyznaniowym jak i narodowościowym. W 1921 roku Terka liczyła 77 domów i460 mieszkańców, w tym 376 wyznania greckokatolickiego